به سایت رضاغزنوی خوش آمد

چه سود

بی خبراز همد یگر آسوده خوابیدن چه سود         برمزارمردگان خویش نالیدن چه سود

زنده راباید به فریادش رسید                   ور نه بر سنگ مزارش اب پاشیدن چه سود

زنده راتا زنده است قدرش بدان            ورنه بر روی مزارش کوزه گل چیدن چه سود

زنده رادرزندگی دشتش بگیر                 ورنه مشکی ا زبرای مرده پو شیدن چه سود

با محبت دست پیران را ببوس                 ورنه برروی مزارش تاج گل چیدن چه سود

یک شبی بازنده ای غمخوار باش               ورنه بر روی مزارش زار نالیدن چه سود

تا زمانی زنده ایم با یکدیگر بیگا نه ایم          در عزاهاروی هم دیگر بو سیدن چه سود

گر توانی زنده را شاد کن                       در عزا عطر وگلاب باب پا شیدن چه سود

از برای سالمندان یک گل خوش بو ببر           تاج گل هادر کنار همدیگرچیدن چه سود

گر نر فتی خانه اش تا زنده است            خانه ی صاحب عزا شب ها خوابیدن چه سود

گر نپرسی حال من تا زنده ام                  گریه وزاری ونالیدن پس از مر گم چه سود

سال ها عیدآمد رفتی نکر دی یاد من             جای خالی من اندر خانه ام دیدن چه سود

گر نکردی یاد من تا زنده ام                          سنگ مرمر روی قبرم چیدن چه سود

گفتمش دل میخری؟

پرسیدچند؟

گفتمش دل مال تو تنها بخند

خنده ای کرد و دل ز دستانم ربود

تا به خود باز آمدم او رفته بود

دل زدستش روی خاک افتاده بود

جای پایش روی دل جا مانده بود!

چو دل در دیگری بستی نگاهش دار، من رفتم
چو رفتی در پی دشمن، مرا بگذار، من رفتم
پس از صد بار جانم را که سوزانیده ای از غم
چو با من در نمیسازی، مساز، اینبار من رفتم
ز پیش دوستان رفتن نباشد اختیار دل
بنالم، تا بداند خصم: کز ناچار من رفتم
چو دل پیش تو میماند گواهی چند برگیرم:
کزین پس با دل گمره ندارم کار، من رفتم
ترا چندین که با من بود یاری، بندگی کردم
چو دانستم که غیر از من گرفتی یار، من رفتم
مرا گفتی که: غمخوار تو خواهم شد بدلداری
نگارا، بعد ازینم گر تویی غمخوار، من رفتم
ندارد اوحدی با من سر رفتن ز کوی تو
تو او را یادگار من نگه میدار، من رفتم

دلم می سوزد از باغی که می سوزد

نه دینداری نه بیداری،نه دستی از سر یاری

تمام عمربستیم و شکستیم به جز بار پشیمانی باری نبستیم

جوانی را سفر کردیم تا مرگ نفهمیدیم به دنبال چه هستیم

عجب آشفته بازاریست دنیا عجب بیهوده تکراریست دنیا

چه رنجی از محبت ها کشیدیم برهنه پا به تیغ ستان دویدیم

نگاه آشنا در این همه چشم ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم

سبکباران ساحل ها ندیدن به دوش خسته گان باریست دنیا

مرا در موج حسرت ها رها کرد عجب یار وفاداریست دنیا

میان آنچه باید و باشد و نیست عجب فرسوده دیواریست دنیا

عجب خواب پریشانیست دنیا عجب یاروفاداریست دنیا

عجب دریای طوفانیست دنیا عجب آشفته بازاریست دنیا

                                  تو ای مادر كه یك عمر دلت با غصه غم سازه
                                  صبوری های تو ای مادر منو به گریه میندازه
                                  مثه یك طفل خواب آلوده من محتاج آغوشم
                                 از اون لالا هیات مادر بخون بازم توی گوشم
                                 برای سرنوشت من تو دلواپس ترین بودی
                                 برای اشكهای من همیشه آستین بودی

                                 تو ای همیشه غمخوارم
                                 تو ای محرم تر ین یارم

                                 به نام نامی مادر تو را دوست میدارم
                                 نوازش كن من و مادر كه فرزند تو غمگین
                                كی میخواد بعد از این تو قلب من جای تو بنشین

                                گل من روز با روزی تو رو از شاخه میچینه
                                در آغوشم بگیر مادر كه رسم روزگار اینه

     اینجا  اگروقت داشتی یک سری هم اینجابیزن کلیک کند 

   اینجادوست داری چی ماشین داشت باشی کلیک کند

       تصاویر دیدنی از گوشه و کنار جهان به ادامه مطلب کلیک کند

             بچه هاى نامزد دار از فرا رسيدن عيد هانا خوش اند

بردن عیدی از ‌‌طرف فاميل ها و پسران براى دختران نامزد دار که ميخواهند زندگى جديد را آغاز و تشکيل خانواده نمايند نسبت رسم عنعنات خرافاتى که در افغانستان مروج است تعداد زياد از اين فاميل ها را خسته و مایوس ساخته حتى بعضى ها درحالت مجردی باقی بمانند.

غصه نخور مسافر

غصه نخور مسافر اينجا ما هم غريبيم
از ديدن نور ماه يه عمره بي نصيبيم
فرقي نداره بي تو بهار مون با پاييز
نمي بيني كه شعرام همه شدن غم انگيز
غصه نخور مسافر اونجا هوا كه بد نيست
اينجا ولي آسمون باريدنم بلد نيست
غصه نخور مسافر فداي قلب تنگت
فداي برق ناز اون چشماي قشنگت
غصه نخور مسافر تلخه هواي دوري
من كه خودم مي دونم كه تو چقدر صبوري
غصه نخور مسافر بازم مي آي به زودي
ما رو بگو چه كرديم از وقتي تو نبودي
غصه نخور مسافر غصه اثر نداره
ز دل تو مي دونم هيچ كس خبر نداره
غصه نخور مسافر رفتيم تو ماه اسفند
بهار تو بر مي گردي چيزي نمنونده بخند
غصه نخور مسافر تولد دوباره
غصه نخور مسافر غصه نخور ستاره
غصه نخور مسافر غصه كار گلا نيس
سفر يه امتحانه به جون تو بلا نيس
غصه نخور مسافر تو خود آسموني
در آرزوي روزي كه بياي و بموني

         مریم حیدرزاده  

زنده گی مثل شطرنج می ماند.اگربلد نباشی همه یادت میدهد.اگرخوب بازی نمائ همه می خواهدشکست بیدهد((علی رضاغزنوی))